Տնային աշխատանք || (Գրականություն) 13.12.2022

Շարադրություն՝ Ազատությունն իմ ընկալմամբ

Ինձ համար բավականին դժվար է բացատրել ազատությունը բառը, կարծում եմ նա ավելին է քան պարզապես ինչ-որ մի բառ։ Ամեն մարդ տարբեր ձևի է ընկալում այդ բառը։ Այս պահին բոլորը պայքարում են ազատության համար, սակայն չեմ կարծում, որ մենք չենք կարող լինել կատարյալ ազատ։ Ավելի ճիշտ կարող ենք լինել, սակայն լինելով կատարյալ ազատ երկիրը կվերածվի մի քաոսի և մեծամասնությւոնը մտածելով միայն սեփական մաշկի մասին, ուրիշներից զրկելու են հենց այդ ազատությունից։ Կան նաև այլ մարդկանց խումբ, որոնք մտածում են, որ նրանք ազատ են, սակայն կարծում եմ, որ նրանք չեն գիտակցում, որ նրանք ազատ չեն իրենց որոշումները կայացնելու կամ այլ գործողություններ կատարելու համար։ Ազատութուն կլինի միայն այն ժամանակ, երբ մարդիկ որևէ վատ մտադրություն չեն ունենա և առավել ևս վատ արարքներ չեն կատարի, բայց չեմ կարծում, որ այդպիսի օր երբևիցե կլինի։

Վինսենթ վան Գոգ || Անհատական աշխատանք.

Վան Գոգը եղել է ամենհայտնի նկրաիչներից մեկը։ Խելագարի համառությամբ նա կարողացավ վերածվել նկարչական հանճարի։ Նկարչի կյանքը եղել է բավականին հետաքրքիր և այսօր կխոսենք իր մասին և իհարկե իր նկարների մասին։


Վինսենթ Ուիլլեմ վան Գոգը ծնվել է 1853 թվականի մարտի 30-ին հոլանդական Զունդերտ գյուղում բնակվող հոգևոր հովվի ընտանիքում։ Համարվում է արևմտյան արվեստի պատմության ամենանշանավոր ու ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը։ Ընդամենը տասը տարվա ընթացքում նա ստեղծել է արվեստի մոտ 2.100 գործ, այդ թվում` 860 նկար յուղաներկով. դրանց մեծ մասը նկարիչը ստեղծել է իր կյանքի վերջին երկու տարիներին։ Նկարները դիմանկարներ են, նատյուրմորտներ, ինքնադիմանկարներ։

____________________

Հետաքրքիր փաստեր Վան Գոգի կյանքի մասին

1․Վան Գոգը սկսել է նկարել 27 տարեկանում

Իրականում Վան Գոգը սկսել է նկարել մոտ 27 տարեկանում և հիմնականում նա մենակ էր սովորում։ Իր ամենառաջին աշխատանքները չեն եղել այդքան գունեղ և յուրահատուկ։ Երբ նա սկսում էր իր նկարչական կարիերան նա հիմնականում նկարում էր մռայլ և մուգ գույներով։ Պատճառը եղել է նրա աղքատությունը և ֆինանսական դժվարությունները։

2.Մինչև նկարիչ դառնալը, Վան Գոգը փորձել է բազմաթիվ այլ մասնկագիտությւոններ

Վան Գոգը նկարիչ էր իր կարճ կյանքի միայն վերջին տասնամյակում: Նա փորձել էր բազմաթիվ մասնագիտություններ, օրինակ՝ նա փորձում էր առևտուր անել արվեստի գործերով, ինչպես և նրա եղբայր Թեոն։ Նա դպրոցի ուսուցիչ էր և նույնիսկ քարոզիչ, բայց նա չկարողացավ հաջողության հասնել դասերից որևէ մեկում: Այդպես մնաց միայն մեկ մասնագիտությւոնը՝ նկարչությունը և այդպես նա դարձավ նկարիչ։

3.Վան Գոգի նկարչի կարիերան կարճ էր, սակայն աներևակայելի բեղմնավոր

Վան Գոգի նկարչական կարիերան տևել է մոտ 10 տարի և այդ կարճ ժամանակահատվածում Վինսենթ վան Գոգը ստեղծել է մոտ 2100 նկարներ, ինչպես նաև 860 նկար յուղաներկով։ Այս ամենը իրոք անհավանական է հնչում, սակայն այդ ամենը իրական է և պետք է հաշվի առնենք, որ այդ ամենը նա ստեղծել է իր կյանքի ամենադժվար ժամանակահատվածում։

Այո, չնայած ֆինանսական դժվարություններին և հոգեկան հիվանդությանը, որից նա ծանր տառապում էր և որը առաջացրեց Վինսենթ վան Գոգի մահը, նա կարողացավ ստեղծել բազմաթիվ աշխատանքներ։

4.Վան Գոգը տառապում էր հոգեկան խանգարումով

Իր կյանքի մեծ մասը նա տառապում էր հոգեկան խանգարումով։ Նկարիչը այդքան էլ քիչ ժամանակ չի անցկացրել հոգեբուժարաններում։ Կան ապացույցներ, որ նա տառապում էր մանիակալ-դեպրեսիվ փսիխոզով, որը հայտնի է նաև որպես երկբևեռ խանգարում: Բացի այդ որոշ հոգեբույժներ փորձում էին այլ հիվանդություններ ախտորոշել, օրինակ՝ շիզոֆրենիա, պորֆիրիու, սիֆիլիս և էպիլեսիա։

5.Վան Գոգը եղել է Պոլ Գոգենի լավ ընկերը

Վան Գոգը ծանոթացել էր Պոլ Գոգենի հետ Ֆրանսիայում 1887թ․։ Այնուհետև երկու նկարիչները ստիպված էին ոչ միայն նկարել, այլ նույնիսկ, թեև ոչ երկար ժամանակով միասին ապրել։ Այն բանից հետո, երբ Պոլ Գոգենը ժամանեց Արլ, Վինսենթը նրանց համար երկու սենյակ պատրաստեց այժմ հայտնի՝ «Դեղին տանը»: Սակայն իրենց լավ հարաբերությունները երկար չտվեցին, քանի որ երկու նկարիչներն էլ ունեին անտանելի բնավորություն։ Երկու արվեստագետներն էլ տարբեր կերպ էին նայում արվեստի խնդիրներին, իսկ Գոգենը, ով հակված էր ավտորիտարիզմի, փորձում էր ակտիվորեն պարտադրել իր կարծիքը Վան Գոգի հանդեպ։

6.Վան Գոգը և իր ականջը

Համաձայն ընդհանուր ընդունված տարբերակից, Վան Գոկը կտրել էր իր ականջի բլթակի Պոլ Գոգենի կռվի ժամանակ, երբ նա եկել էր քաղաք, որտեղ ապրում էր Վինսենթը, որպեսզի քննարկեր նկարչական արհեստանոց ստեղծելու գաղափարը։ Չկարողանալով փոխզիջում գտնել Վան Գոգի համար նման թեմայի լուծման հարցում՝ Պոլ Գոգենը որոշեց հեռանալ քաղաքից։ Թեժ վիճաբանությունից հետո Վինսենթը վերցրեց ածելին ու նետվեց ընկերոջ վրա, ով փախավ տանից։ Հենց այդ գիսհերն էլ Վան Գոգը կտրեց ոչ թե իր ականջը, այլ միայն բլթակը, ոնց ասում էին որոշ աղբյուրներ։ Ամենատարածված վարկածի համաձայն՝ նա դա արել է զղջման պահին։

Իրականում այդ պատահարից հետո էլ էր Վան Գոգը մեծ հարգանքով էր վերաբերվում Գոգենին։ Իր նամակներից մեկում, որտեղ ուղղված էր իր եղբորը՝ Թեոին 1888թ․ Վան Գոգը ասել․ << Գոգենն ինձ երևակայելու քաջություն է տալիս, և նրա շնորհիվ իմ երևակայության պտուղները իսկապես շատ ավելի հետաքրքիր կերպար են ստանում>>։

7.Վինսենթ վան Գոգի խճճված և քաոսային կյանքը լավ փաստագրված է

Իր ամբողջ կյանքում Վան Գոգը գրել է մոտ 800 նամակ իր եղբորը, մտերիմ ընկերոջը և հոգևոր ընկեր Թեոյին, իր նկարիչ ընկերներին՝ Փոլ Գոգենին և Էմիլ Բեռնարդին և շատ ուրիշներին։ Նամակներից շատերը թվագրված չեն, բայց այս դեպքում կան արվեստի պատմաբաններ և Վան Գոգի գիտակներ, ովքեր կարողացել են տառերի մեծ մասը դասավորել ժամանակագրական կարգով։ Այդ նամակները Վան Գոգի կյանքի մասին տեղեկատվության ամենաամբողջական աղբյուրն են և ճանապարհ են բացում դեպի Վան Գոգի աշխարհ։

Վան Գոգն ու նրա եղբայր Թեոն իրենց կյանքի ընթացքում փոխանակել են ավելի քան 600 նամակ։ Այս նամակները բացահայտում են նրանց ազգակցական և բարեկամության պատմությունը, ինչպես նաև Վան Գոգի տեսակետներն ու տեսությունները արվեստի և գեղանկարչության վերաբերյալ։

8.Վան Գոգը և իր միակ վաճառված նկարը

Կա լեգենդ, որում ասվում է, որ իր ողջ կյանքում Վան Գոգը վաճառել է միայն մեկ նկար, որը կոչվել էր <<Կարմիր խաղողի այգիներ Արլում>>, բայց դա իրականում ճիշտ չէ։ Իրականում 400 ֆրանկով վաճառված կտավը Վինսենթի բեկումն էր լուրջ գների աշխարհ, բայց դրանից բացի վաճառվեց նկարչի ևս առնվազն 14 աշխատանք։

9.Նա կարող էր նկարը նկարել ընդամենը երկու ժամում

Իր կյանքի վերջում Վան Գոգը կարող էր շատ արագ նկարել։ Կր նկարը սկզբից մինչև վերջ նա կարող էր ավարտել ընդամենը երկու ժամում։ Սակայն նա ասում էր իր սիրելի խոսքերից մեկը, որը ասում էր նկարիչ՝ Ուիսթլերը․ <<Ես դա արեցի երկու ժամում, բայց տարիներ շարունակ աշխատեցի, որպեսզի այդ երկու ժամում կարողանայի ինչ-որ արժեքավոր բան անել>>։

10.Վան Գոգը և նրա մահը

1890 թվականի հուլիսի 27-ին Վան Գոգը ատրճանակով կրակել է իր կրծքին և 2 օր անց մահացել։ Ողբերգական դեպք է տեղի ունեցել ցորենի դաշտում, երբ այդ ժամանակ նա նկարում էր բնությունը։Կրակելուց հետո նկարիչը դեռ կարողացել է ինքնուրույն հասնել Օբերժ-Ռավուում գտնվող իր նստավայր, որտեղ երկու բժիշկ պայքարել են նրա կյանքի համար։

Սակայն, ի վերջո, Վան Գոգը մահացել է վերքի վարակի հետևանքով։ Նրա եղբոր՝ Թեոյի խոսքերով, Վինսենթ վան Գոգի վերջին խոսքերն էին «La tristesse durera toujours», որը նշանակում է.

«Տխրությունը հավերժ կմնա».


Տարբեր փաստեր իր նկարների մասին

1.Աստղային գիշեր

Այս նկարը նկարիչը նակերլ էր 1889թ․ հոգեկան հիվանդների համար կլինիկայում՝ Պոլ Գոգենի կռվից հետո։

Այդ նկարը միակ <<Աստղային գիշեր>> նկարը չի եղել։ Ինչի մասին մենք խոսում ենք նկարիչը նկարել էր 1889թ․, սակայն 1888թ․ նկարել էր նաև մեկ հատ էլ, ուղղակի անվանումն էր այլ՝ <<Աստղային գիշեր Ռոնի վրայով>>։ Այնուհետև նա գրեց իր եղբորը՝ Թեոյին. «Ինձ անհրաժեշտ է աստղազարդ գիշեր՝ նոճիներով, գուցե հասած ցորենի արտի վրա»։

Այդ նկարը նկարելը նա ոգնշնչվել է իր հուգեբուժարանի պատուհանից նայելուց, որից հետո իր եղբորը գրել էր․ <<Երկաթե վանդակաճաղի միջով ես տեսնում եմ ցորենի արտը, որի վրայից առավոտներն իր ողջ գեղեցկությամբ ծագում է արևը>>։

1985թ․ Լոս Անջելեսում, Ալբերտ Բոյմը համեմատել էր <<Աստղային գիշեր>> նկարը Սեն-Ռեմիի աստղային երկնքի իրական պատկերի պլանետարիումում վերստեղծված պատկերի հետ, ինչպես դա եղել է 1889 թվականի հունիսի 19-ին։ Նմանությունը ապշեցուցիչ էր և ապացուցեց, որ Վան Գոգի «առավոտյան աստղը», որի մասին հիշատակվում էր իր եղբորն ուղղված նամակում, Վեներա մոլորակն էր, որը մենք բոլորս գիտենք: Արվեստի պատմաբան Ալբերտ Բոյմի խոսքով՝ Վան Գոգը «աստղային գիշերում» պատկերել է ոչ միայն Վեներան, այլև Խոյ համաստեղությունը, ինչպես նաև պարուրաձև միգամածություն։

Իդեպ Վան Գոգը կարծում էր, որ այդ նկարը նրա ամենաթույլ աշխատանքերից մեկն էր։ Նա նույնիսկ ցանկանում էր այն ուղարկել իր եղբորը, որպեսզի կարողանար փոստի ծախսերը խնայել։

2.Գիշերային սրճարանի պատշգամբ

<<Գիշերային սրճարանի պատշգամբ>> նկարը ստեղծվել է 1888թ․ և համարվում է Վան Գոգի ամենահայտնի նկարներից մեկը։

Վան Գոգը սիրում էր գիշեր և նա միշտ ասում էր․ <<գիշերը շատ ավելի կենդանի է ու պայծառ, քան ցերեկը>>։ Այս սերը մթության նկատմամբ, նկարիչը փոխանցում էր կտավի վրա։

Ջարեդ Բակստերը կարողացել է հատուկ սարքերի շնորհիվ ուսումնասիրել նկարը և իր փորձերի շնորհիվ, նա կարծում է, որ նկարը պարունակում է ակնարկ Դա Վինչիի վերջին ընթրիքի մասին։ Եվ իրոք, ուշադիր ուսումնասիրելով նկարը կարելի է նկատել 12 մարդկանց, որոնք շրջապատել են երկար մազերով մարդուն։ Մուգ կերպարանքը, որը սահում է դռան միջով, կարող է ներկայացնել Հուդային: Վան Գոգի համար կրոնական երանգները միանգամայն բնական էին թվում:

Իդեպ այդ սրճարանը իրականում գոյություն ունի և կոչվում է Café Van Gogh։

3.Արևածաղիկները

Իրականում Վան Գոգը ստեղծել է արևածաղիկներով 11 նկար:

1888թ․ ամռանը նա գնում է Արլ։ Այդտեղ նա հրավիրում է նաև այլ նկարիչներին։ Գալ համաձայնվում է միայն Պոլ Գոգենը։ Վան Գոգն այնքան երախտապարտ է նրան, որ որոշում է իր սենյակը զարդարել նատյուրմորտներով՝ արևածաղիկներով։ Այդպես ստեղծվում են 4 նկարներ արևածաղիկներով, որոնք գտնվում էին ծաղկամանի մեջ։ Պոլ Գոգենը գնահատեց նրանց և նա կանխատեսում էր, որ դրանք լինելու են իր ընկերոջ բնորոշ նշանը։ Եվ այդպես էլ եղավ։


Աղբյուրներ որոնցից օգտվել եմ

Винсент Ван Гог — интересные факты

Винсент Ван Гог: 20 любопытных фактов

Шедевры и неизвестные факты: что стоит знать о Ван Гоге?

«Звездная ночь» (Винсент Ван Гог) — интересные факты

Ночная терраса кафе — Винсент Ван Гог

Подсолнухи Ван Гога: 5 невероятных фактов о шедеврах

Տնային աշխատանք (Գրականություն)

շարադրություն․ Ամանորյա իմ իրական հեքիաթը

Փոքրիկ Դանիելը նստած էր պատշգամբում և դիտում էր բակը։ Դրսում սառը և մռայլ եղանակ էր։ Չնայած, որ դեկտեմբերի 31-ն էր, ընդհանրապես չէր զգացվում, որ ձմեռ էր։ Տխուր և միայնակ Դանիելը հուսահատված չգիտեր ինչ աներ։ Նրա մոտ ընդհանրապես ամանորյա տրամադրություն չկար, սակայն հարևանների մոտ կարծես ամեն ինչ լավ էր։ Լսվում էին ամանների շխկշխկոցները, մարդկանց զվարթ ձայները, ովքեր անհամբեր սպասումներով պատրաստվում էին Նոր Տարվան, նկատվում էր մարդկանց տան զարդարաքները՝ տոնածառը իր լույսերով հանդերձ, շղթաները և այլ գեղեցիիկ իրերը։ Սակայն այդ ամենին մի բան պակասում էր՝ ձյունը։ Դանիելը նայելով վերև՝ դեպի մոխրագույն և մռայլ ամպերը խնդրում էր ձյանը այս տոնի կապակցությամբ գալ և զարդարել ամենուրեք։ Ամեն ինչ ապարդյուն էր։ Հանկարծակի Դանիելը հիշեց մի պատմություն փոքրիկ տղայի մասին, ով սարի գագաթին իր թմբուկը նվագելով կանչեց ձյանը։ Վեր թռնելով նստարանից և միամիտ գցելով ծաղկամաը Դանիելը շտապեց սենյակ, վերցնելով իր ջութակը, արագ քայլերով գնաց իրենց տան մոտակայքում գտնվող բլուրներից մեկը։ Բլուրի գագաթ բարձրանալուց հետո, նա խնամքով վերցրեց ջութակը և դրեց իր ուսի վրա։ Փակելով իր աչքերը և հավքելով իր բոլոր ուժերը նա սկսեց նվագել իր սիրելի երգերից մեկը։ Հանկարծակի վերևից սկսեցին թափվել ձյան փոքրիկ և նուրբ փաթիլները։ Դանդաղ մեղեդիի տակ ձյան փաթիլները դանդաղորեն պարելով իջնում էին ցած։ Դանիելը չբացեց աչքերը՝ նա ամեն ինչ զգում էր, կարծես նա փակ աչքերով էլ էր ամեն ինչ տեսնում։ Նվագելով մինչև վաղ առավոտ, ձյան փաթիլները պատել էին ամբողջ բակը։ Երեխաները ուրախ զվարթ թռվռալով վազում էին բակ՝ նոր տարվա ամենառաջին օրը անցկացնելու։ Բոլորը ուրախ էին, նրանք խաղում էին ձնագնդիկ, պատրաստում էին ձնեմարդուկներ, սահնակ էին քշում և այլն։ Այդ ամանորյա գիշերը կարծես իրական հեքիաթ լիներ, որը ստեղծել էր Դանիելը։ Եվ ասում են, որ այդ փոքրիկ տղան ամեն տարի բարձրանալով այդ բլրակի վրա, սկսում է նվագել իր սիրելի երգը, որպեսզի ձյունը ստեղծի այդ ամանորյա հեքիաթը․․․

Լեոնարդո Դա Վինչի, հետաքրքիր փաստեր || Անհատական նախագիծ

Լեոնարդոն Դա Վինչին աշխարհի ամենայուրահատուկ մարդկանցից էր, ով բացի նկարչից համարվում էր նաև գիտնական, երաժիշտ, ստեղծագործ, մաթեմատիկոս, ինժեներ, գյուտարար և այլն։

Այս նյութում ներկայացնելու եմ տարբեր հետաքրքիր փաստեր հանրահայտ Լեոնարդո դա Վինչիյի ստեղծած գյուտերի, նկարների և այլ բաների մասին։


Ինչպես գիտեք բացի նկարելուց Լեոնարդո Դա Վինչին ստեղծել է նաև տարբեր և իրականում շատ հետաքրքիր իրեր։

1)Օրնիտոպտեր

Այն ժամանակ մարդիկ նույնպես երազում էին թռչել և իտալացի գյուտարարը նույնպես դրա մասին մտածում էր։ Այդ գաղափարով ոգեշնչվելով, դատելով Դեդալի միֆերին, օրնիտոպտերը իրենից ներկայացնում էր թևերի սիստեմա, որոնք շարժվում էին մարդու մկանային ուժով, այսինքն՝ ոտնակներով։ Սակայն իրականում, ժամանակակից գիտնականները պարզել են, որ նման թռչող սիրտը երբեք չէր կարողանալ թռիչք կատարել:

2)Տանկ

Լեոնարդոն այս սարքը կարող էր լինել բավականին կենսունակ, համենայն դեպս իրականում դա կարելի էր ստեղծել։ Նրա կառուցվածքի մեջ գերբնական ոչինչ չկար, Լեոնարդոյի ստեղծած տանկը կառքի պես մի բան էր՝ բոլոր կողմերից ծածկված զրահով և արտաքուստ կրիայի պատյան էր հիշեցնում։ Տանկը շարժվում էր այն ժամանակ, երբ նրա մեջ գտնվող մարդիկ ուժ էին գործադրում, որից հետո այն պետք էր զինված լիներ փոքր տրամաչափի հրացաններով։ Սակայն Լեոնարդոն չէր մտածում փոշի գազերի հեռացման խնդրի մասին,այդ իսկ պատճառով տանկի ներսում մի քանի կրակոցից հետո պարզապես շնչելու ոչինչ չէր լինի:

3)Ուղղաթիռ

Ինչպես ենթադրում էր գիտնականը, չորս անդամները պետք է պտտեին պտուտակը, որը կապահովի կառույցին վերելակ, ուստի ավելի հավանական է, որ դա նույնիսկ ուղղաթիռ չէր, այլ գիրոինքնաթիռ, որը նաև հայտնի է որպես գիրոպլան կամ գիրոկոպտեր: Պտուտակը պատրաստելու համար պետք էր բականաին հաստ և ամուր օսլայացած կտավ, որպեսզի շատ քանակությամբ օդ չմտներ մեջը։ Ճիշտ է, Լեոնարդո դա Վինչիի այս գյուտը երբեք իրականության չի վերածվել, ավելին, այս սարքը երբեք չի կարողանա օդ բարձրանալ։

4)Պրոժեկտոր

15-16-րդ դարերի վերջում Լեոնարդո դա Վինչին գրել է իր <<Ատլանտյան կոդեքս>>-ը՝ ավելի քան հազար էջանոց մոնումենտալ աշխատանք, որը աերոդինամիկայի, մաթեմատիկայի, բուսաբանության և այլ գիտությունների մասին էր։ Հենց <<Ատլանտյան Կոդեքս>>-ի մեջ է նա թողել առաջին պրոժեկտորի գծագիրը։ Իհարկե այն ժամանակ էլեկտրաէներգիա չկար, դրա համար Լեոնարդոն ստեղծել էր նրան մոմից և խոշորացույցից։ Սակայն այս սարքը հորինվել էր ոչ թե լուսավորության համար, այլ թատերական բեմադրություններում ստվերները ձևավորելու համար, ուստի այն կարելի էր անվանել ոչ թե պրոյեկտոր, այլ պրոժեկտոր:

5)Հեծանիվ

Դեռ վիճում են, թե իրականում ով է հորինել հեծանիվը, թեև այս հարցի պատասխանը կարծես թե ակնհայտ է՝ սա Լեոնարդո դա Վինչիի գյուտն է, և նա արդեն մոտ հինգ հարյուր տարեկան է։ Նրա մոդելի հեծանիվը քիչ էր տարբերվում նրանցից, որոնք այժմ վարում են, բացառությամբ, որ այն փայտից էր, և այն շատ ավելի դժվար էր կառավարել, բայց ընդհանուր առմամբ սկզբունքը նույնն էր՝ ղեկ, ոտնակ, շղթա:

6)Ռոբոտ

Ռոբոտ-ասպետը հորինվել է Լեոնարդոյի կողմից, սակայն համապատասխան գրառումներն ու գծագրերը նրա փաստաթղթերում հայտնաբերվել են միայն անցյալ դարի կեսերին։ Հագած ասպետական ​​զրահներով՝ ռոբոտը, ինչպես ենթադրվում էր, կարող էր նմանակել մարդու մարմնի տարբեր շարժումներ, որը «ծրագրավորվել» էր մալուխների և լծակների միջոցով։ Միլանի համալսարանի պրոֆեսոր Թադդեյը ստեղծել էր այդ ռոբոտի վերակառուցումը։ Հետաքրքիր փաստ, Լեոնարդո դա Վինչիի այս գյուտի որոշ առանձնահատկություններ օգտագործվել են ժամանակակից ռոբոտաշինության մեջ։

7)Ջոկոնդա

Բոլորիս էլ հաստատ հայտնի է Դա Վինչիի ամենահայտնի նկարներից մեկը՝ Մոնա Լիզան։ Այս նկարի վերաբերյալ գտել եմ բավականին հետաքրքիր փաստ, որտեղ ասվում է, որ ԱՄՆ-ի գիտնականները մանրակրկիտ ուսումնասիրել են Ջոկոնդայի խորհրդավոր ժպիտը։ Նոր համակարգչային սարքավորումների միջոցով նրանք կարողացան հասկանալ, թե ինչ էմոցիաններ էր այդպես ասած նա կրում։ Ըստ իրենց տվյալների, այն պարունակում էր՝ 83% երջանկություն, 9% անտեսում, 6% վախ և 2% վախ։


Աղբյուրներ՝

Առաջին

Երկրորդ

Դասարանական աշխատանք (Գրականություն) 01.11.2022

1․Շարունակի՛ր հետևյալ մտքերը: Այժմ աշխատի՛ր քո ձևակերպումները և իմ հարցադրումները վերածել տրամաբանական հաջորդականություն ունեցող տեքստի: Տեքստը պետք է ունենա սկիզբ, ընթացք և ավարտ: Փորձի՛ր տեքստային ձևակերպումդ հետաքրքիր և յուրահատուկ դարձնել:

  • Ի՞նչ եմ հասկանում կրթություն ասելով…
  • Կիրթ եմ համարում այն մարդուն, որը…
  • Ես փորձում եմ դառնալ կիրթ մարդ, որովհետև…
  • Կիրթ մարդը չպետք է…
  • Երբեմն ես անում եմ այն, ինչ կիրթ մարդը չպետք է անի…
  • Որակյալ կրթությունը կօգնի ձևավորել կիրթ հասարակություն, որովհետև…
  • Որակյալ կրթությունը…
  • Ուզում եմ ստանալ այնպիսի կրթություն, որ…
  • Ի՞նչ եմ հասկանում ինքնակրթություն ասելով…
  • Ինքնակրթությունը կարևոր է, որովհետև
  • Կրթությունը պետք է լինի շարունակական, որովհետև…
  • Կրթությունը չի կարող սահմանափակվել դասով, որովհետև…
  • Սովորում եմ սովորել…
  • Մեդիան օգնում է ինձ սովորել…
  • Ես սովորում եմ, որ…
  • Վստահ եղե՛ք, ես շատ բան կփոխեմ…

2. Տեքստիդ համար դիպուկ և գրավիչ վերնագի՛ր ընտրիր:

Կրթություն ասելով ես ոչ միայն հասկանում եմ մարդու գիտելիքի աստիճանը, այլ նաև մարդու դաստիրակության աստիճանը, ինչքանով է նա կրթված և այլն։ Մարդու բնագծերն են, որոնք կարող են լինել կրթված մարդու մոտ, կարծում եմ քաղաքավարությունն է, բարիությունը, գիտելիքի աստիճանը ր այլն։ Երևի ամենակարևոր պատճառներից մեկը, որ ցանկանում եմ կիրթ մարդ դառնալ դա իմ շրջապատում ինքնահաստատվելու համար է։ Կարծում եմ, եթե մարդը նրան կիրթ է համարում նա չպետք է ոչ մտածված քայլեր կատարել։

Որակյալ կրթություն կօգնի ձևավորել կիրթ հասարակություն, քանի որ մեր ժամանակներում Հայաստանում քիչ քանակությամբ կրթված մարդիկ կան, քանի որ բոլորը հեռանում են իրեն հայրենիքից։ Իսկ եթե մենք ունենաք կրթված ազգ, ապա մեր երկրի վիճակը ավելի կբարելավի։ Կարծում եմ մեր կյանքի ընթացքում՝ անկախ նրանից մենք դպրոցում կամ այլ ուսումնական հաստատություններում, մենք ստանում են կրթություն։ Դպրոցում կամ այլ ուսումնական հաստատությունում կցանկանի ստանալ այնպիսի կրթություն, որը և հետաքրքիր լիներ և ուսուցանող։ Իսկ ինքնակրթության գիտելիքը ինձ համար բացարձակապես տարբերվում է ուսումնական հաստատությությունում ստացած գիտելիքից։ Ինքնակրթության միջոցով դու միայնակ սովորւմ ես քեզ հետաքրքիր և սիրելի առարկաները և բոլորի մոտ այդ հետաքրքրությունը տարբերվում է։ Ինքնակրթությունը բավականին կարևոր է, քանի որ դպրոցի գիտելիքի բազայից, մեզ պետք են նաև այլ գիտելիքներ, որոնք հետագայում մեզ կարող են պետք գալ։ Կրթությունը միշտ շարունակական է, քանի որ բացի դպրոցից մենք ունենք նաև կյանքի դպրոց, որի օգնությամբ մենք շատ կարևոր դասեր ենք քաղում։ Մեդիան օգնում է ստանալ ավելի ժամանակակից գիտելիք այդպես ասաց։ Ես սովորում եմ, որ կյանքում մեծ հաջողությունների հասնեմ և վստահ եղե՛ք, ես շատ բան կփոխեմ այս աշխարհում։

Մարդիկ, որոնք փոխեցին աշխարհը || Անհատական աշխատանք

Տանը՝ թարգմանություն- հետաքրքիր փաստեր, թեման՝ մարդիկ, որոնք փոխեցին աշխարհը


Լեոնարդո Դա Վինչի

Երևի, նա ամենատաղանդավոր մարդն է, որի մասին գիտի ամբողջ աշխարհը։ Մարդկության պատմության մեջ չի հանդիպել այսպիսի բազմակողմանի զարգացած անձի։

Լեոնարդո Դա Վինչին իր ժամականերում հայտնի դարձել ողջ աշխարհում ոչ միայն, որպես հայտնի նկարիչ, այլ նաև ինչպես գիտնական, գրող, երգիչ, քանդակագործ, գյուտարա և ինժեներ։

Երիտասարդ Լեոնարդոն վաղ ժամանակում ցույց տվեց իր տաղանդը։ Նա գերազանգել էր իր ուսուցչից՝ նկարիչ Վերրոկիոյից, իսկ հետո ստեղծեց չկրկնվող գլուխգործոցներ, ինչպիսին են՝ <<Էրմինով Տիկինը>>, <<Մադոննա Լիտտա>>, <<Մոնա Լիզան>> և այլն։

Ամենահայտնի Դա Վինչիյի գործերից են նկար՝ «Витрувианский человек»։

Իր աշխատանքներից մեծամասնությունը մինչև հիմա իրենց մեջ են պահում բազմաթիվ հանելուկներ և գաղտնիքներ։

Լեոնարդո Դա Վինչին, կարող ա և եղել է աշխարհի ամենահայտնի գյուտարարը, սակայն իր ժամանակներում այնքան քիչ են զարգացած եղել տեխնոլոգիանները, որ բոլոր հանճարի էսքիզները մնացել են թղթի վրա։

Քրիստափոր Կոլումբոս

Իտալացի ծովագնաց, ով 1492 թվականին եվրոպացիների համար բացեց Ամերիկան․ Կոլումբոսը նա առաջինն էր, ով հատեց Ատլանտյան օվկիանոսը հյուսիսային կիսագնդի արևադարձային գոտում և առաջին եվրոպացին, ով նավարկեց Կարիբյան և Սարգասո ծովով:

Ալիքների միջով, առաջին ցամքը որ նա տեսավ, դարձավ Բահիմյան կղզիներից մեկն էր, որը կոչվում էր Սան Սալվադոր։ Այնտեղ Կոլումբոսը վայրէջք կատարեց հոկտեմբերի 12-ին 1492թ․ — այդ օրը համարվում է Ամերիկայի բացման պաշտոնական ամսաթվով։

Արքիմեդ

Արքիմեդը ամենահայտնի հունական մեխանիկ, գյուտարար և մաթեմատիկոսներից մեկն էր։ Իր ժամանակներում նա բոլորին զարմացնում էր իր յուրահատուկ մեքենաներով։ Հետևելով շինարարների աշխատանքները, որոնք հաստ փայտերի միջոցով տեղաշարժում էին քարե բլոկերը, Արքիմեդը հասկացավ, որ ինչքան երկար է լծակը, այդքան էլ մեծ է նրա ազդեցության ուժը։

Կա լեգենդ, որ նրա հայտնի կանոններից մեկը գիտնականը բացահայտել է լոգանք ընդունելու ժամանակ։ Ընկղմված է մինչև ծայրը ջրով լցված տարայի մեջ, Արքիմեդը ուշադրություն էր դարձրել, որ ջուրը այդ ժամանակ դուրս է թափվում։

Այն ուժը, որով ջուրը դուրս է մղում իր մեջ ընկղմված մարմինը, կոչվում է ճնշման ուժ։

Աղբյուրներ

Տնային աշխատանք (Գրականություն) 13.10.2022

Վիլյամ Սարոյան, Պատերազմ է հայտարարվել– վերլուծել պատմվածքը (ծավալը՝ կես էջից ավելի)

Այս պատմվածքում հանդիպեցի երկու մարդկանց, որոնք մտածելակերպով բացարձակապես նման չէին։ Առաջինը իրականությունը չընդունող էր, նա ուղղակի չէր կարողանում ընդունել այն փաստը, որ պատերազմ է սկսվել։ Իսկ երկրորդը ավելի շատ ռեալիստ էր, նա աշխարհը նայում էր և ընդունում էր այնպես, ինչպիսին նա կա։

Առաջին վախկոտ էր՝ նա չէր կարողանում ոչ մի ձև ընդունել այն գաղափարը, որ պատերազմ է ստեղծել։ Իսկ երկրորդը նույնպես տխուր էր, բայց չէր փորձում պատմություն սարքել այդ ամենից։ Նա փորձում էր ընդունել այդ ամենը, և ինչու և ոչ որևէ ելք գտնել։

Առաջինը չէր կարողանում մտներ ուրիշ մարդու դրության մեջ։ Նա չէր կարողանում հասկանալ, որ տղան դեռ շատ փոքր է և նա չի կարողանում հասկանալ, թե ինչ է պատերազմը։ Միգուցե դրանով տղան ուզում էր ուշադրություն գրավեկ կամ միգուցե այդպիսի բան էր անում, որ մարդիկ բացատրեյին նրան , թե ինչ է պատերազմը, բայց նրան ոչ ոք լուրջ չէր ընդունում։

Առաջինը, որպեսզի թաքնվեր իրականությունից, իր մեջ էր պահում բոլոր էմոցիանները և այդ իսկ պատճառով ամբողջ իր ջղայնությունը թափում էր ուրիշ մարդկանց վրա։ Նա ամեն ինչ գիտակցում էր, բայց չէր ուզում այդ ամենը ընդունել։

Տնային աշխատանք (Գրականություն) 11.10.2022

  1. Կարդա՛լ պատմվածքը

2. Իմ մտորումները պատերազմի մասին

Պատերազմ՝ հարց լուծող մի իրադարձություն, որը կարող է վերադարձնել բոլոր մեր կորցրած հողերը, բայց մյուս կողմից դաժան և ցավալի։ Կարծում եմ ոչ բոլոր մարդիկ են գիտակցում, թե ինչ վատ բան է պատերազմը։ Մարդիկ սկսում են գիտակցել այդ ամենը այն ժամանակ, երբ ինչ-որ վատ իրավիճակ է պատահում է, բայց արդեն ուշ է լինում, ժամանակը վերադարձնելը անհնար է։

3. Պատերազմ հասկացությունը իմ ձևակերպմամբ, համացանցային ձևակերպումներ։

1. Պատերազմ, քաղաքական-հասարակական միավորումների (պետություններ, ցեղեր, քաղաքական խմբավորումներ և այլն) միջև հակամարտություն, որն արտահայտվում է հակամարտող կողմերի ռազմական ուժերի (բանակներ) միջև ռազմական (մարտական) գործողությունների տեսքով։ Որպես կանոն, պատերազմը հետապնդում է հակառակորդին սեփական կամքի պարտադրման նպատակ։
2. Զինված ընդհարում՝ կռիվ երկու կամ ավելի պետությունների միջև։
3. Զինված ուժերի բախում՝ կռիվ, ճակատամարտ։
4. Պայքար, որևէ բան ոչնչացնելու՝ կործանելու և այլնի համար վարվող կռիվ։
5. Պետությունների, ժողովուրդների, ազգությունների, սոցիալական խմբերի միջև սոցիալ-քաղաքական, տնտեսական, գաղափարախոսական, ինչպես նաև ազգային, կրոնական, տարածքային և այլ հակասությունները ռազմական բռնության միջոցով լուծելու ծայրահեղ ձև։

4. Բառեր, որոնք օգտագործվում են պատերազմական այս փուլում՝ բառարանային էքսկուրս․ զենքերի անուններ, այլ.

Զինվոր, հուժկու մարտեր, ճակատամարտ, հայրենիք, մարդկանց տարհանում, օդային կամ ցամաքային տագնապ, պատսպարում ապաստաններում, հարձակում/պաշտպանություն, թշնամի, բարեկամ/աջակից երկիր։

Ավտոմատ, տանկ, հետևակի մարտական մեքենա, հրետանի, ական, փամփուշտ, տանկ, անօդաևու թռչող սարք, սմերչ, ռմբակոծման ուղղաթիռ/ինքնաթիռ, ռումբ, նռնակ։

5. Վերլուծում եմ պատմվածքը՝ իմ տպապվորությունը, ինչ փոխանցեց․․

1939-ի սեպտեմբերի 3-ին, Ջոն անունով մի տղա վազելով մտավ Մորագա էվընյուի վրա գտնվող սափրիչատունը, ուր մազերս էի կտրել տալիս:
– Պատերազմ է հայտարարվել Եվրոպայում,- ասաց նա:Պրն. Տագալավիան մի ձեռքից սանրը գցեց, մյուսից՝ մկրատը:- Դո՛ւրս սափրիչատնից,- ասաց նա: – Առաջ էլ ասել եմ քեզ:- Ի՞նչ է անունդ,- ասացի ես տղային:- Ջոն,- ասաց նա:- Քանի՞ տարեկան ես,- ասացի:- Տասնմեկ,- ասաց Ջոնը:- Դո՛ւրս իմ սափրիչատնից,- ասաց պրն. Տագալավիան:Ես այն տպավորությանն էի, թե պրն. Տագալավիան Ջոնին է ասում, բայց երևի նրան չէ, ինձ էր ասում: Հո ինքն իրեն չէ, որ ասում էր:Ջոնը դուրս էր գնացել արդեն:Սափրիչը հանեց գոգնոցը և մի կողմ նետեց:- Ո՞վ,- ասացի ես:- Դուք,- ասաց պրն. Տագալավիան:- Ինչո՞ւ:- Ես աշխատում եմ, որ իմ սափրիչատունը պատվավոր լինի:- Ես պատվավոր մարդ եմ:- Դուք խոսեցիք այդ հիմար տղայի հետ,- ասաց սափրիչը: – Չեմ ուզում, որ ձեզ նման մարդիկ գան իմ սափրիչատունը:- Նա հիմար չէր թվում,- ասացի:- Հիմար, հիմա՛ր տղա է,- ասաց սափրիչը: – Ես չեմ ուզում, որ հիմար մարդիկ գան այստեղ:- Գուցե իրոք մի քիչ հիմար բան էր, որ տղայի անունը հարցրի,- ասացի ես: – Կներեք դրա համար: Ես գրող եմ, գիտե՞ք, և միշտ հարցեր եմ տալիս մարդկանց: Ներողություն եմ խնդրում: Հաճեցեք ավարտել մազերիս գործը:- Ոչ,- ասաց սափրիչը: – Վե՛րջ:Վեր կացա բազկաթոռից և նայեցի գլխիս: Դեռ գործի կեսն անգամ չէր արվել: Գլուխս դեռ պատշաճ ձևը չէր ստացել, բայց այդպես էլ կարող էի անցնել երեք կամ չորս թաղամաս և գնալ մի սովորական սափրիչի մոտ, որ ավարտի գործը: Փողկապս կապեցի և բաճկոնս հագա:- Ներեցեք,- ասացի,- ի՞նչ է պարտքս:- Ոչինչ,- ասաց սափրիչը: – Ձեզ նման մարդկանցից փող չեմ ուզում: Եթե սոված մնամ, եթե ընտանիքս սոված մնա՝ հոգ չէ: Ոչ մի փող հիմար մարդկանցից:- Կներեք,- ասացի,- բայց կարծեմ մի բան պարտք եմ ձեզ: Գուցե 35 սե՞նտ:- Ոչ մի պեննի,- ասաց սափրիչը: – Խնդրեմ, դուրս գնացեք: Արածս թող նվեր լինի ձեզ: Ես տալիս եմ մարդկանց: Չեմ առնում: Ես մարդ եմ, ոչ թե հիմար:Գուցե դրա վրա պետք է սափրիչատնից հեռանայի արդեն, բայց վստահ էի, որ նրա իսկական ուզածը խոսելն էր:Ես ունեմ հասկանալու կարողություն, որ սովորականից բարձր է, երբեմն նույնիսկ գերբնական: Զգում եմ որոշ բաներ, որ ուրիշ մարդիկ, այս կամ այն պատճառով, ընդունակ չեն զգալու:(Երբեմն սխալ է լինում զգացածս և փորձանքի մեջ գցում ինձ, բայց տակից դուրս գալու ճարը գտնում եմ սովորաբար: Մի անուշ խոսք: Ձայնի մեջ բարեկամական շեշտ: Աշխարհիկ վերաբերմունք այսպիսի բաների նկատմամբ: Բոլորս եղբայրներ ենք: Ամեն մեկիս վերջը մահ է: Սիրենք իրար և աշխատենք չբարկանալ:)Զգացի հիմա, որ սափրիչը տագնապել էր կամ ջղայնացել, որ ուզում էր խոսել ու լսող ունենալ. և որ, իրականում, եթե սխալ չէր իմ ենթադրությունը, նրա ասելիքն ուղղված էր աշխարհին: Հազարավոր մղոններ էր ճամփորդել, նա չէր կարող գտնել մի մարդ, որ ավելի պատրաստ լիներ լսելու նրա ասելիքը կամ հաղորդելու աշխարհին:- Մի սիգարե՞տ,- ասացի:- Ոչինչ չեմ ուզում,- ասաց սափրիչը:- Գուցե օգնե՞մ սրբիչները դասավորել:- Դուրս գնացեք իմ սափրիչատնից:Եթե երբևէ հանդիպել եմ ինձ նմանին, ահա այս մարդն է երևի: Ժամանակակից գրականության ընթացքին հետևող որոշ կանայք երբեմն ասել են, թե ես առեղծվածային մարդ և անկանխատեսելի մարդ եմ, բայց ես գրող եմ վերջապես: Կարելի է գրողից սպասել, որ նա տպավորություն գործի առեղծվածային լինելով և այլ նման բաներով, բայց սափրիչից սովորաբար սպասում ես, որ մազերդ հարդարի կամ երեսդ սափրի կամ երկուսն էլ անի, մի քիչ էլ զբաղեցնի սիրալիր զրույցով, ուրիշ ոչինչ: Կարդալու ժամանակ ունեցող կանայք երևի կարծում են, որ գրողի համար բնական է այս կամ այն փոքր մտասևեռումն ունենալը, իսկ գրողը գուցե միակն է աշխարհում, որ կարող է նման առանձնաշնորհումներ թույլ տալ, որ սափրիչն ունենա:Գրողները այնքան էլ հպարտ մարդիկ չեն: Գիտեն, որ մահկանացու են իրենք ու պիտի մեռնեն մի օր և մոռացվեն: Գալիս ենք, գնում ենք ու մոռացվում: Իմանալով այս բոլորը, գրողը մեղմ ու բարի է այնտեղ, ուր մի ուրիշ մարդ խիստ է ու անբարյացակամ:Որոշեցի սափրիչին առաջարկել մազերը հարդարելու լրիվ արժեքը: 65 սենտ՝ 35-ի փոխարեն: Մարդ միշտ էլ կարող է մազերը հարդարել տալ: Կան ավելի կարևոր բաներ, քան այն միտքը, թե խաբված ես:- Ներեցեք,- ասացի,- ես չեմ կարծում, թե խաբված ես:- Ներեցեք,- ասացի,- չեմ կարծում, որ արդար կլինի, եթե չվճարեմ ձեզ: Ճիշտ է, չեք վերջացրել իմ մազերի գործը, բայց գուցե մի ուրիշ օր: Ես մոտ եմ ապրում: Մենք նորից տեսնելու ենք իրար:- Դուրս գնացեք իմ սափրիչատնից,- ասաց սափրիչը: – Չեմ ուզում, որ ձեզ նման մարդիկ գան այստեղ: Էլ մի՛ եկեք: Ժամանակ չունեմ:- Ի՞նչ եք ուզում ասել՝ ինձ նման մարդիկ: Ես գրող եմ:- Ի՞նձ ինչ, թե դուք ինչ եք,- ասաց պրն. Տագալավիան: – Դուք խոսեցիք այդ հիմար տղայի հետ:- Մի քանի բառ միայն,- ասացի ես: – Չգիտեի, որ դա ձեզ տհաճ կլինի: Երևում էր՝ տղան հուզված է և շատ է ուզում, որ մեկն ու մեկը հասկանա իրեն:- Նա հիմար, հիմա՛ր տղա է,- ասաց սափրիչը:- Ինչո՞ւ եմ ասում այդպես,- ասաց սափրիչը: – Որովհետև իսկապե՛ս հիմար է: Վեց օր է արդեն՝ ամեն օր վազում մտնում է այստեղ ու գոռում. «Պատերա՜զմ: Պատերա՜զմ: Պատերա՜զմ»:- Չեմ հասկանում,- ասացի:- Չեք հասկանում,- ասաց սափրիչը: – Պատերա՜զմ: Չգիտեմ դուք ով եք, բայց ձեզ մի բան ասեմ:- Անունս Դոնալդ Քեննեբեկ է,- ասացի: -Կարող եք լսած լինել իմ մասին:- Իմ անունը Նիկ Տագալավիա է,- ասաց սափրիչը: – Երբեք չեմ լսել ձեր մասին:Լռեց ու նայեց աչքերիս մեջ:- Պատերա՞զմ,- ասաց:- Այո,- ասացի ես:- Դուք հիմար եք,- ասաց սափրիչը: – Մի բան ասեմ ձեզ,- շարունակեց:  – Չկա՛ պատերազմ: Ես սափրիչ եմ: Չեմ սիրում մարդկանց, որ հիմար են: Սուտ բան է այս ամբողջ աղմուկը: Ուզում են իմանալ՝ դեռ հիմա՞ր են մարդիկ: Այո՛, հիմար են: Մարդիկ երբեք այսքան հիմար չեն եղել: Տղան վազում գալիս է այստեղ ու ասում՝ «Պատերազմ է հայտարարվել Եվրոպայում», իսկ դուք խոսում եք նրա հետ: Քաջալերում եք: Նա իսկույն հավատում է ամեն ինչի, ձեզ նման:Սափրիչը լռեց ու կրկին շատ ուշադիր նայեց ինձ: Ես գլխարկս հանեցի, որպեսզի նա տեսնի, թե որքան է կտրել մազերս և ինչքան է կիսատ թողել:- Ի՞նչ եք զգում,- ասաց նա:- Հուշեր,- ասացի:- Դուք հիմար եք,- ասաց սափրիչը: – Ինչո՞ւ եք քաջալերում տղային: Առանց պատերազմների էլ նա բավական գլխացավանքներ է ունենալու: Ինչո՞ւ եք հարցնում՝ «Քանի՞ տարեկան ես»:- Ինձ թվաց՝ ժիր ու խելոք տղա է,- ասացի: – Պարզապես ուզում էի՝ նա իմանար, որ նկատել եմ դա:- Չեմ ուզում, որ ձեզ նմա մարդիկ իմ սափրիչատունը գան,- ասաց սափրիչը:- Ինձ նման մարդի՞կ,- ասացի: – Ես ատում եմ պատերազմը:- Լռե՛ք,- ասաց սափրիչը: – Աշխարհը ձեզ նման հիմարներով է լեցուն: Ատո՜ւմ եք պատերազմը, բայց Եվրոպայում կա՜ պատերազմ, հա՞:Այս ակնարկությունն արդեն մի քիչ շատ տարօրինակ էր:- Կներեք,- ասացի,- ես չեմ սկսել պատերազմը:- Ատում եք պատերազմը,- ասաց նորից սափրիչը: – Ձեզ ասում են, որ պատերազմ կա Եվրոպայում, դուք էլ ուրեմն հավատում եք, որ պատեազմ կա Եվրոպայում:- Պատճառ չունեմ հավատալու, որ Եվրոպայում խաղաղություն է,- ասացի:- Ատո՛ւմ եք պատերազմը,- ասաց նա: – Թերթը լույս է տեսնում, վերնագիրը՝ «Պատերազմ»: Տղան վազելով գալիս մտնում է սափրիչատուն: Պատերազմ: Դուք գալիս մտնում եք ձեր մազերի համար: Պատերազմ: Ամեն մարդ հավատում է: Աշխարհը հիմարներով է լեցուն: Ինչի՞ց են թափվել ձեր մազերը:- Տենդախտից,- ասացի:- Տենդախտի՜ց,- ասաց սափրիչը: – Ձեր մազերը թափվել են, որովհետև հիմար եք: Էլեկտրական մեքենա: Սանր: Մկրատ: Մա՛զ չունեք կտրելու: Սուտ բան է այս ամբողջ աղմուկը: Էլ չեմ ուզում, որ հիմարները գան այստեղ ու ինձ ջղայնացնեն: Չկա՛ պատերազմ:Ճիշտ էի հասկացել, որ սափրիչն ասելիք ուներ և ուզում էր գտնել մի մարդ, որին ասեր: Շատ գոհ էի:- Դուք նշանավոր մարդ եք,- ասացի:- Մի՛ խոսեք,- գոռաց սափրիչը: Ես 11 տարեկան հիմար տղա չեմ: Ես 59 տարեկան եմ: Նշանավոր մա՜րդ: Թերթեր: Քարտեզներ: Դուք մա՛զ չունեք ձեր գլխին: Ի՞նչ եմ կտրելու ձեր կարծիքով: Տղան վազելով ներս է մտնում: Չեք կարողանում հանգիստ նստել: «Պատերազմ է հայտարարվել Եվրոպայում»,- ասում է նա: «Ի՞նչ է անունդ: Քանի՞ տարեկան ես»: Ի՞նչ է պատահել: Խելագարվե՞լ եք:- Ես չէի ուզում խռովել ձեր սիրտը,- ասացի: – Թույլ տվեք վճարել:- Երբեք,- ասաց սափրիչը: – Ոչինչ չեմ ուզում: Դա մազ հարդարել չէ: Ոչ մի պեննի: Եթե մազ ունեցող մեկը գա և նստի այստեղ, ես կվերցնեմ էլեկտրական մեքենան և կհարդարեմ: Մազերը կընկնեն հատակին: Ոչ մի խնդիր: Ոչ մի հուզմունք: Ոչ մի հիմարություն: Բազկաթոռից վեր է կենում: Գլուխը լավ ձև է ստացել: Ականջները զով են: 65 սենտ: Շնորհակալ եմ: Ցտեսություն: Տղան վազելով ներս է մտնում: Ասում եմ՝ «Դո՛ւրս իմ սափրիչատնից»: Տղան դուրս է վազում: Ոչ մի աղմուկ:- Ուրիշ սափրիչներ հարդարում են իմ մազերը,- ասացի:- Շատ լավ,- ասաց: – Գնացեք ուրիշ սափրիչների մոտ: Խնդրե՜մ, գնացեք ուրիշ սափրիչների մոտ: Հիշեցեք մի բան: Չկա՜ պատերազմ: Այստեղ-այնտեղ պրոպագանդ տարածելով մի՛ զբաղվեք:Արդեն վստահ էի, որ հաջողությամբ թափանցել էի մարդու զայրույթի խորքը և թարմ ու ինքնատիպ նյութ էի քաղել մի նոր հուշի համար, ուստի, առանց այլևս մի բառ ասելու, դուրս եկա սափրիչատնից ու քայլեցի փողոցն ի վար:Զգում եմ, որ նյութն արդյունավետ օգտագործեցի. ձևեցի մի գործ, որը գոնե ավելի կմեծացնի իմ արդեն մեծ համբավը:   

Տնային աշխատանք (Հայոց լեզու և Գրականություն) 06.10.2022

Ածական, ածականի համեմատության աստիճանները

Տանը՝ կրկնե՛լ ածական թեման, Չարենցի <<Ես իմ անուշ Հայաստանի>> բանաստեղծությունից հանել ածականները, դրանցից հինգով կազմել նախադասություններ։

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև,
Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։

Ո՛ւր էլ լինեմ – չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր –
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան – յա՛րն եմ սիրում։

Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա․
Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա․
Աշխա՛րհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա․
Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում։


Արևահամ, հին, ողբանվագ, լացակումաց, վառման, հեզաճկուն, մուգ, ջինջ, լուսե, վիշապաձայն, անհյուրընկալ, սև, հնամյա, հազարամյա, ողբաձայն, երկաթագիր, սուր, արյունաքամ, որբ, արնավառ, ճերմակ, անհաս։

1)Արատես գնալուց գնացինք նաև մի հին եկեղեցու մոտ, որը ուներ բավականին հետաքրքիր պատմություն։

2)Գնացինք և սկսեցինք ուսումնասիրել եկեղեցու առջև դրված բոլոր հնամյա խաչքարերը։

3)Դեկտեմբեր էր, ճերմակ ձյունը պատել էր ամբողջ երկրի մակերեսը, լռությունը էր, չէին լսվում շների ձայները, թռչունների ծլվլոցները՝ բոլորը քնած էին։

4)Գնացել էին ընկերներով անտառ գիշերելու, ժամը արդեն գիշերվա երկուսն էր, շրջապատս ամբողջությամբ ներկված էր մուգ գույներով, միայն աստղերն էին շողշողում երկնքում։

5)Արշավ գնալիս միշտ գնում են ջինջ, պարզորակ լճակի մոտ, որտեղ մի փոքրիկ նախաճաշ են անում և շարժվում ենք առաջ։